به گزارش بهداشت نيوز، آيا تا به حال از خود پرسيدهايد: «چرا زماني كه به سرماخوردگي مبتلا هستيد، غذا بيمزه ميشود؟» يا چرا «آب با اينكه قند ندارد، به نوعي شيرين به نظر ميرسد؟» نتايج تحقيق جديد موسسه «كارولينسكا» سوئد نشان داد كه مغز شما ممكن است با بيني مزهها را بچشد.
طعم چيزي بيش از مزه است و حاصل تركيبي از سيگنالهاي چشايي و بوهاي پشت بيني، يعني همان رايحههايي است كه از دهان به بيني منتقل ميشوند. «اينسولا» كه بهعنوان قشر چشايي شناخته ميشود، اين سيگنالها را زودتر از حد انتظار ادغام ميكند و مغز منتظر مناطق بالاتر براي تركيب مزه و بو نميماند، بلكه آنها را بلافاصله در يك تجربه ادغام ميكند.
محققان اظهار كردند: ما دريافتيم كه قشر چشايي به رايحههاي مرتبط با طعم واكنش نشان ميدهد، گويي طعمهاي واقعي هستند. اين يافته، توضيحي احتمالي براي اين موضوع ارائه ميدهد كه چرا گاهي اوقات، مثلا در آبهاي طعمدار، طعم را فقط از طريق بو تجربه ميكنيم.
اين نتايج تاكيد كرد كه بوها و طعمها چقدر قوي با يكديگر كار ميكنند تا غذا را لذتبخش كنند و بهطور بالقوه باعث ايجاد هوس و تشويق به پرخوري برخي غذاها ميشود.
بر اساس گزارش تك اكسپلوريست، محققان كشف كردند، رايحههايي كه از داخل دهان به بيني ميرسند و به عنوان رايحههاي «رترونازال» شناخته ميشوند، ميتوانند قشر چشايي مغز را مانند طعمهاي واقعي فعال كنند. مغز منتظر نميماند تا زبان طعم را مزه كند؛ بلكه از طريق بو، شروع به ساختن تجربه طعم ميكند.
چگونه مغز طعم و بو را به هم پيوند ميدهد
محققان، ۲۵ فرد بزرگسال را آزمايش كردند؛ ابتدا، شركتكنندگان ياد گرفتند كه طعمهاي شيرين و خوش طعم را از طريق تركيبي از طعم و بو تشخيص دهند، سپس در داخل يك اسكنر، آنان يا بوهاي بيمزه يا طعمهاي بيبو را دريافت كردند. الگوريتمهايي كه بر اساس پاسخهاي مغز به طعمهاي واقعي آموزش ديده بودند، فقط بر روي بوها آزمايش شدند و نتيجه شگفتانگيز اين بود كه بوها، پاسخهاي چشايي مغز را تقليد ميكردند.
نتايج نشان داد كه بوهاي شيرين يا خوش، همان الگوهاي عصبي را مانند طعمهاي مربوطه فعال ميكنند. اين همپوشاني در «اينسولا» قدامي، ناحيهاي متصل به نواحي بويايي، قويتر بود. نكته مهم اين است كه محققان رتبهبنديهاي ساده لذت را بهعنوان علت نپذيرفتند، در عوض، مغز واقعا بوها را به گونهاي رمزگذاري ميكرد كه با درك طعم مطابقت داشت.
جانينا سوبرت، محقق ارشد اين تحقيق گفت: اين نتايج نشان ميدهد كه مغز طعم و بو را بهطور جداگانه پردازش نميكند بلكه نمايش مشترك از تجربه طعم در قشر چشايي ايجاد ميكند. اين مكانيسم ممكن است با نحوه شكلگيري و تاثير ترجيحات طعم و عادات غذايي ما مرتبط باشد.
چرا طعم و بو اهميت دارند؟
يافتههاي اين تحقيق، «اينسولا» را بهعنوان مركزي براي ادغام طعمها برجسته ميكنند و همچنين محققان دريافتند كه بيان طعمها ميتواند با گذشت زمان تغيير كند. اين نتيجه، نشان ميدهد كه تجربيات طعم ما پويا هستند و با قرار گرفتن در معرض، زمينه و حالات دروني مانند گرسنگي، خلق وخوي يا توجه سازگار ميشوند.
طعمي كه يك روز واضح و متمايز به نظر ميرسد، ممكن است بر اساس آنچه مغز به تازگي آموخته يا پيشبيني كرده است، روز بعد محو يا حتي تغيير كند. اين كيفيت سيال به سيستمي اشاره دارد كه نه براي كدگذاري سفت و سخت، بلكه براي انعطافپذيري طراحي شده است و به ما كمك ميكند تا با تغيير رژيمهاي غذايي، محيطها و تاثيرات فرهنگي بر طعم سازگار شويم.
محققان همچنين رمزگشايي بينحالتي را در مناطق ديگر، مانند قشر «اوربيتوفرونتال» كه به رمزگذاري ارزش غذا معروف است، مشاهده كردند. اين گروه تحقيقاتي اكنون ميخواهد رايحههاي خارجي يا «ارتونازال» را آزمايش كند. اينها بوهايي هستند كه مثلا زمان عبور از كنار نان يا شيريني، قبل از خوردن با آنها مواجه ميشويم.
چگونگي تاثير طعم و بو بر سلامت
اين تحقيق، طعم را بهعنوان فرآيند يكپارچه مغز، سايت شرط بندي فوتبال بدون فيلتر شكن ميكند؛ بو و طعم، جريانهاي جداگانهاي نيستند، بلكه كدهاي همپوشاني هستند كه ميتوانند مغز را فريب دهند تا بدون چشيدن مواد غذايي، طعم را بچشد. بنابراين قرار گرفتن روزانه در معرض بوهاي مرتبط با غذا در سوپرماركتها، رستورانها، دفاتر و حتي فضاهاي تبليغاتي ممكن است بيش از آنچه تصور ميكنيم، بر ما تاثير بگذارد.
اين رايحهها ممكن است مغز را براي انتظار طعمهاي خاص آماده و حلقهاي ايجاد كنند كه در آن، فقط رايحه ميتواند ما را به سمت انتخابهاي غذايي، سوق دهد.
سايت ارث گزارش كرد، اين تاثير اندك با گذشت زمان، ميتواند عادات غذايي، الگوهاي تغذيهاي و حتي پيامدهاي سلامتي را شكل دهد و بيان ميكند كه دنياي حسي ما چقدر عميقا رفتار را مدتها قبل از تصميمگيريهاي آگاهانه هدايت ميكند و پيامدهاي اين موضوع، فراتر از ميز شام است.
برچسب:
،
ادامه مطلب
امتیاز دهید:
رتبه از پنج:
0
بازدید:
